Lifestyle

Mijn tatoeages: ervaringen & tips

Toen ik in 2014 mijn eerste tatoeage liet zetten dacht ik oprecht dat het bij een zou blijven. Maar 6 jaar later en 5 ‘plaatjes’ verder ben ik die belofte uiteraard niet nagekomen. Ik krijg altijd heel veel vragen over mijn tatoeages, waar ik ze heb laten zetten, wat ze betekenen en hoe ik het heb aangepakt. Vandaar dat ik besloten heb om er vandaag een blog over te schrijven. 

Hoe het allemaal begon

Mijn eerste tatoeage, geloof het of niet, was een eindexamen cadeau van mijn ouders. En daar hebben ze nu, tenminste dat denk ik, ontzettend veel spijt van. Als cadeau voor het behalen van mijn HAVO-diploma kreeg ik een bepaald bedrag waarvan ik vervolgens mijn tattoo kon betalen. Het overige bedrag moest ik zelf bijleggen. Ik had al een tijdje een ontwerp in gedachten en had ook via via veel goeds gehoord over een shop in Boxtel genaamd Black Needle. Ik kan me herinneren dat ik voor de eerste keer geen afspraak hoefde te maken, ik kon gewoon binnen lopen en het ontwerp laten zien. Ze beloofde me toen ermee aan de slag te gaan en wanneer de tekening af was kon ik een afspraak maken. 

Na 1 week kwam het ontwerp binnen: een dromenvanger met een grote veer aan de onderkant waaruit vogels kwam gevlogen. Terwijl ik het zo zit te typen klinkt het heel gek, maar de afbeelding zegt denk ik genoeg. Ik ga jullie niet lastig vallen met de betekenis van elke tattoo, dit omdat ik dat erg persoonlijk vind en omdat een aantal van mijn tatoeages niet perse een ‘diepe betekenis’ hebben. Deze specifiek had te maken met ‘durven te dromen’. Over deze eerste heb ik ook het langste nagedacht.

Ik was nog helemaal nieuw in dit hele gebeuren en had dus geen idee wat ik van mijn afspraak kon verwachten. Gelukkig vond mijn artiest het geen probleem om alles rustig toe te lichten. Waar ik heel erg van schrok is dat de tekening in het echt bijna 2 keer zo groot was als het ontwerp wat ik in gedachte had. Maar als ik hem kleiner zou willen dan zou een groot deel van de details wegvallen, en dat wilde ik niet. Vandaar dat mijn eerste tattoo een tijdje ook meteen de grootste is geweest. Het zetten was uiteraard niet prettig: het is een gevoel wat je niet kent op een vrij gevoelige plek tussen mijn schouderbladen. Na 2,5 uur was ik daarom blij dat het erop zat en was ik super gelukkig met het eind resultaat. 

Mijn eerste tatoeage gezet door Wilco bij Black Needle, Boxtel

We want more

Het laten genezen van mijn eerste tatoeage was best lastig. Pas op het moment dat je jezelf ergens laat tatoeëren kom je er pas achter hoeveel je een plek op je lichaam eigenlijk gebruikt of ergens tegen aan stoot. Ik heb zeer extreem een aantal dagen op een kussen geslapen zodat ik moeilijk op mijn rug of zij kon draaien. Gelukkig kwam ik er na elke tatoeage steeds meer achter dat dat niet perse nodig was. Na een tijdje niks te hebben laten zetten was het in 2016 ,net na mijn buitenlandse stage, tijd voor nummer 2: een roos op mijn ribben, wederom bij Black Needle in Boxtel. Met de tattoo ben ik mega blij, maar de beslissing over de plek was het stomste idee van mijn leven. Ik was er voor gewaarschuwd dat het erg pijnlijk zou zijn, maar dacht dat het wel mee zou vollen. NOT. Ik bewoog heel erg om de pijn enigszins te verzachten, en dat maakte het voor hem niet makkelijker om te zetten. Gelukkig was ik wel super blij met het eindresultaat.

Nummer drie was een vrij sporadische beslissing, maar wel een tekst die ik al een tijdje in mijn hoofd had: “Still I Rise”. Enig zins komisch omdat ik altijd gezegd heb dat ik NOOIT een tekst zou laten zetten. Maarja, dat soort beloftes aan mezelf gaan helaas vaker het raam uit. na 15 minuutjes stond de tekst op mijn pols en voor het eerst viel de pijn ook ontzettend mee. 

Nummer 4 & 5 heb ik tegelijkertijd met mijn zusje laten zetten: haar geboortejaar op mijn ene kuit en twee handen die elkaar vasthouden op mijn andere kuit. We wilde al langer samen iets laten zetten en besloten dat iets simpels toch een grote boodschap had voor ons. Eerlijk, dat waren de twee makkelijkste tatoeages die ik ooit heb laten zetten, zowel qua pijn als qua genezing. “Still I Rise” is gezet bij studio TAT in Tilburg, een all girls tattooshop. Beide tatoeages op mijn kuiten zijn gezet door Fleur van Studio LaFleurs.

Het loopt uit de hand 

Al zolang ik me kan herinneren heb ik de droom om een sleeve te laten zetten. Eind 2019 besloot ik om hier eindelijk aan te beginnen. De artiest die ik hiervoor keus had nog niet zo lang geleden ook mijn beide kuiten gedaan, en ik was zeer onder de indruk van haar stijl van tatoeëren: heel dun en vrouwelijk. Dus toen ze in november haar eigen shop opende (Studio LaFleurs) ben ik meteen langs gegaan om het eerste deel van het ontwerp te bespreken: mijn rechter onderarm. Ik had een aantal voorbeelden van tekeningen die ik mooi vond, waar Fleur vervolgens een combinatie van gemaakt heeft. 

In totaal hebben we 3 sessies besteed aan de hele onderarm: een sessie van 4 uur aan de onderkant, een sessie van 3 uur voor de bovenkant en de laatste keer 2 uur voor de zijkanten. Als ik de pijn/ het ongemak moet beoordelen per sessie dan zou dat precies op volgorde zijn. De eerste keer voelde ik bijna niks, de tweede keer werd het iets minder fijn vanwege mijn polsen en ellebogen en de derde keer was tegen het einde aan echt heel naar. Maar dat kwam omdat we op twee verschillende zijkanten van mijn onderarm moesten werken. 

Het genezingsproces voor de onderarm is niet lastig maar was wel anders dan normaal. Ik was me heel erg bewust van het genezen omdat mijn onderarm continu in het zicht is. Je kunt niet zomaar even op je arm leunen, strakke/schurende stoffen dragen en moet natuurlijk uitkijken met vloeistoffen (met name bier in mijn geval). Gelukkig is alles goed verlopen en heb ik alleen een paar bijwerk stukjes op plekken waar dit normaal is, rondom de pols. Zodra de Corona maatregelen voorbij zijn ga ik dit meteen laten doen. Aan het einde van 2020/ begin van 2021 hoop ik te beginnen aan de boven arm. 

Tips & ervaringen 

De grootste tip die ik iedereen kan meegeven is dat je goed moet nadenken, al helemaal als je voor het eerst begint. Laat je goed informeren en bekijk meerdere shops om te zien welke stijl en welke artiest het beste bij jou passen. Het is een blijvend iets waarvan je geen spijt moet krijgen. Meningen van anderen moet je zeker aanhoren, maar mogen niet doorslaggevend zijn voor je beslissing.  Als ik een euro kreeg voor elke keer dat iemand aan me vroeg “Wat vinden je ouders/vriend/opa/oma ervan” dan was ik nu werkelijk multi-miljonair, maar het heeft me nooit tegen gehouden. 

Het genezingsproces is er om ervoor te zorgen dat je een tatoeage overhoud die voor de rest van je leven mee kan. Hou je daarom ook echt aan de voorschriften die de tatoeerder aan je meegeeft. Zorgt voor goede nazorg, was de plek 2-3 keer per dag met on-geparfumeerde zeep en wrijf of krab er niet aan. Beschadigingen die je tijdens het genezen maakt kunnen hele nare effecten hebben op het eindresultaat, en niet alles valt bij te werken. Het kost je 3 weken tijd om er vervolgens de rest van je leven plezier van te hebben. 

Hopelijk heb ik hiermee een aantal vragen kunnen beantwoorden! Mochten er toch nog dingen zijn die je graag wil weten, of heb je gewoon nog een aantal tips nodig, laat me dit dan weten in de comments! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *